Maandelijks archief: oktober 2010

BENGA: HET BESTE VAN BEIDE WERELDEN

Als je de naam Adegbenga Adejumo in je paspoort hebt staan, is het niet vreemd dat je vrienden je aanspreken met het afgekorte Benga. Vanuit Croydon, Zuid-London verrast deze jonge twintiger sinds al ettelijke jaren de wereld met een uitzonderlijk hoge kwaliteit dubstep, niet zelden gebruik makend van akoestische drums. Zijn tweede album ‘Diary of an Afro Warrior’ wordt binnengehaald als één van platen binnen het dubstepgenre waarnaar het meest reikhalzend wordt uitgekeken. Benga stelt allesbehalve teleur, maar hij wil en krijgt meer.

Hij staat dit jaar op Lowlands met zijn maten Skream en Artwork onder de naam: Magnetic Man. Op GOGBOT 2010 Festival treedt de meester van de diepe bassen aan met MC Youngman. Diep in de slotnacht laat hij horen hoe spetterend dubstep hoort te klinken; de twee gaan volledig op in hun show en een van voor tot achter dansend Atak gaat gewillig door de knieën. Een uur eerder spreekt de praatgrage Benga honderduit over de invloed van technologie, machines en singulariteit op zijn leven en werk.

“Machinerie en technologie; het is waanzin in mijn persoonlijke leven én mijn artistieke output. Het hele nieuwe Magnetic Manalbum is erop gebaseerd zelfs; op het feit dat waar je ook gaat, je er niet onderuit kunt: het is overal. Het is niet aan de mens om banken te controleren bijvoorbeeld: dat doen machines. Of als je het over sociale contacten hebt, je houdt contact met je vrienden door middel van Facebook en Twitter, maar wat is er geworden van op visite gaan bij mensen en het één op één menselijke contact in het echte leven? “

HELFT
“Ik weet welke rol deze sites spelen in mijn huidige leven. Ik het is soms ook wel beangstigend, want ik breng al de ene helft van mijn tijd door in de studio en achter computers om muziek te maken. Voor ik er erg in zou hebben, kon ik zomaar de andere helft achter de laptop of op mijn telefoon [Benga zit het hele interview met zijn Blackberry in de hand, alsof hij ermee vergroeid is] doorbrengen en zo praten met mijn vrienden. Het is letterlijk een heel bewuste keuze om dat niet te doen en wel een sociaal wezen in ‘real life’ te zijn.”

SPREKEN
“Als ik wakker wordt, is het eerste dat ik doe mijn computer aanzetten, mail en Facebook checken. En [zwaait weer met zijn Blackberry] doordat telefoons zo waanzinnig veel kunnen tegenwoordig… met de mogelijkheden komt ook het gebruik ervan. Letterlijk waanzinnig zelfs. Ik ben oud genoeg om de tijd zonder smartphones te kennen. Nu hebben kinderen van amper tien jaar oud er al één. Zodra ze leren spreken hebben ze zo’n ding. Leren ze nog wel spreken, echt spreken?”

KWIJT
“Mijn telefoon raak ik nogal erg vaak kwijt en dan valt me pas op hoeveel tijd is over heb opeens. Dat heeft me doen inzien dat ook al ben ik het ding niet kwijgt, ik eens in de zoveel tijd moet zeggen dat het wél zo is, alleen al om die vrijheid en rust te voelen. Mensen bellen of sms-en of mailen je om de kleinste onzin. Daar moet je dan steeds weer op reageren; kost toch weer elke keer een paar seconden van je leven die nooit meer terugkrijgt.”

VOORDELEN
“Zonder de opkomende technologie en voortdenderende ontwikkelingen zou ik mijn werk als artiest en producer nooit hebben kunnen doen, althans niet op dit niveau. Het is goedkoper en makkelijker om een studio op te bouwen en bovendien heb je het sneller onder de knie dan met oudere apparatuur. Zodoende zijn Skream en ik al waar we nu zijn op deze jonge leeftijd van pas 24 jaar oud. Voorheen waren producers midden-dertig voordat ze zo’n geluid uit een echte studio kregen. Een ander immens voordeel aan de huidige technologie staat is dat het internet een enorme vlucht genomen heeft. Daardoor kunnen mensen nu in horen wat wij doen en heeft dubstep zich kunnen verspreiden over de hele wereld. Dat was nog maar een tiental jaren of zo geleden vrijwel ondenkbaar geweest, zeker op deze schaal.”

POSITIEF
“Elk positief heeft een negatief, maar ik zie het vooral als een positief iets dat heel veel mensen toegang hebben tot apparatuur, hoewel bijzonder veel ronduit dramatische muziek het web opgeslingerd wordt. Tegelijk is de winst dat de wel kwalitatief hoogstaande muziek die anders veelal ondergronds gebleven zou zijn, nu wel gehoord wordt. Die winst, die positieve kant van het verhaal, overstijgt de overvloed aan bagger van alle kanten voor mij. Als je dat trouwens al als negatief zou moeten benoemen; je kunt het ook zien als een uitlaatklep namelijk.”

SCENE
“Mensen om ons heen maakten dezelfde muziek op hetzelfde moment. Er was een echte scene en de muziek speelde een extreem belangrijke rol in ons aller levens. We luisterden naar letterlijk alles. Anything goes. Je kunt maar zover komen in de schaduw van anderen; wij wisten wat er speelde en maakten nieuwe dingen. Alles wat niet lijkt op wat anders wordt groot. Mensen spitsten de oren omdat wij anders klonken. Ook was er een echte en hechte groep mensen die je in ‘real life’ kende. Je zag mensen in de platenzaken, in kelders waar we feesten gaven, bij vrienden thuis waar we naar platen luisterden. Die club gaf de buzz via mond tot mond reclame door; een sneeuwbaleffect was al snel geboren. Het internet nam daarna over en de eenmaal rollende bal werd een complete lawine. Zo zie je inderdaad in het ontstaan van dubstep en de daarop volgende groei van het genre, in ieder geval voor Skream en mij en mijn vrienden, de connectie tussen een kleine gemeenschap van mensen die elkaar dagelijks zien, spreken, samen werken en de rol van de technologie in het kunnen maken van onze muziek en de invloed van het internet in de verspreiding ervan.”

ZONDER?
“Op dit moment in mijn leven kan ik goed zonder. Ik vond het absoluut heerlijk toen ik twee, drie maanden zonder telefoon leefde. Die rust was ‘bliss’. Alhoewel: aan de andere kant, als het over technologie gaat, is de telefoon mijn grootste vriend en mijn grootste vijand. Gisteren was ik in Engeland en het ding rinkelde de hele tijd. Mensen weten dat je er bent en willen wat van je. Dan wil ik weer dat ik het ding kwijt zou zijn. Zoals ik al eerder zei: aan alle goede dingen, zit ook een slechte kant. Normaal zie ik graag en vooral het positieve, maar met mijn telefoon weet ik dat zo net nog niet. Al hangt het ook van de omstandigheden af. Ik heb nu geen vriendin. Had ik wel een relatie, dan zou ik rustig op de bank willen zitten met mijn vrouw en genieten; in rust, geen gedoe, geen gerinkel. Nu is de telefoon juist ook een manier om ervoor te zorgen dat ik geen avond alleen thuis hoef te zitten…”

HET BESTE VAN TWEE WERELDEN
“Toen ik negen was, nam ik al met mijn cassetterecordertje stukjes van her en der op en maakte er een mix van. Ik deed van alles en nog wat muzikaal, piano, drums. Akoestisch, elektrisch, ‘whatever’. Nu zit ik voornamelijk in de elektronische hoek, toch kan ik me voorstellen dat mijn muziek akoestisch uitgevoerd zou kunnen worden, bijvoorbeeld door een orkest als Zeitkratzer. Ik luister zelf naar dat soort muziek, ik haal er inspiratie uit en probeer in mijn achterhoofd mijn werk uitvoerbaar te maken voor een orkest… Zo zie je maar: dan zit ik in mijn huisstudio met alleen maar elektronica en toch denk ik aan de akoestische klankwereld. Hoe snel de technologie ook gaat, er is zelfs voor iemand die er zo middenin zit en zo door in beslag genomen wordt, persoonlijk en artistiek, altijd een noodzakelijke plek en rol voor het niet-technologisch. Die balans slaat volgens mij altijd positief uit en haalt het beste in beide werelden naar boven; zolang je je maar bewust bent van de kracht van allebei.”

Advertenties